Geçmiş 2

“Ah hayır, öyle değil, böyle tutacaksın.”

Suikastçı, küçük kızın elinden tutarak fırlatma bıçağını tutuş şeklini değiştirdi. “Eğer öyle atarsan, bıçak hedefini bulamaz. Şimdi tekrar dene.”

Kız bıçağı karşısındaki içi samanla doldurulmuş figüre doğru attı. Bıçak figürün alnına saplandı.

Kız, suikastçıya baktı. “Böyle mi?”diye sordu.

Suikastçı belli belirsiz gülümsedi. “Kesinlikle.” Bıçağı saplandığı yerden çekip aldı ve kabza kısmı kıza gelecek şekilde uzattı. Kız bıçağı yerine yerleştirdi.

Suikastçı, “Bu kadar atış bıçaklarıyla çalışmak yeter. Hiç kılıç kullanmış mıydın?”

Kız gözlerindeki şaşkınlığı gizleyemedi, “Kılıç mı? Ben mi?”

Suikastçı, “Elbette.” diye yanıt verdi. Kılıcının bir kısmını kınından çıkardı. “Sende de bunlardan bir tane olacak.”

Kız gözlerini kılıçtan ayıramıyordu. Sonunda hayattaki yerini bulacağını düşünüyordu kız.

Bir ailesi olacaktı.

Bir amacı, bir bağlılığı olacaktı.

Uğrunda ölebileceği birileri, hayatını adayabileceği bir hedefi, hayatın ona hiç tanımadığı bir fırsatı vardı.

Bir daha asla yalnız olmayacaktı.